Adviescommissie
Permanente of tijdelijke commissie om te adviseren over (meestal) een deelaspect van een politieke kwestie en/of mogelijke oplossingsrichtingen. Samengesteld op initiatief van het Rijk of lagere overheden.
De drie bekendste recente stikstofadviezen zijn die van de commissie Remkes I ‘Niet alles kan overal’, commissie Remkes II ‘Wat wel kan‘ en de commissie Hordijk ‘Meer meten, robuuster rekenen‘.
Aan het PAS van 1 juli 2015 gingen ook commissie-adviezen vooraf, te weten de commissie Trojan uit 2008 met het rapport ‘Stikstof/ammoniak in relatie tot Natura 2000’ en de commissie Huys in 2009 met ‘Meer dynamiek bij de uitvoering van nationale en Europese natuurwetgeving.’
De commissie Van Aartsen heeft in 2021 een onderzoeksrapport gepubliceerd met de titel ‘Om de leefomgeving‘ over het functioneren van de omgevingsdiensten, belangrijke uitvoeringsorganen van het natuurbeschermingsrecht.
Ook kunnen tijdelijke werkgroepen worden ingesteld op verzoek van bestuurders, samengesteld uit vertegenwoordigers van maatschappelijke organisaties. Zoals bijvoorbeeld de werkgroep Alternatieven KDW (2023-2024), op verzoek van de Minister Christianne van der Wal.
De Ecologische autoriteit (EA) is een permanente (bij wet) in het leven geroepen commissie van deskundigen, die ecologische rapporten beoordeeld. De EA is onderdeel van de MER-commissie.
Ook de Commissie Deskundigen Meststoffenwet (CDM) is een permanente adviescommissie voor het mestbeleid.
De Taakgroep Ecologische Onderbouwing (TEO) is een van de taakgroepen geweest binnen het Programma Aanpak Stikstof (PAS, 2015), en sindsdien actief gebleven voor het ontsluiten van ecologische wetenschap.
Een adviescommissie is nadrukkelijk te onderscheiden van de wettelijk geregelde bezwarencommissie, die het openbaar bestuur adviseert in bezwaarprocedures over bestuursbesluiten.