Geitenpaadje
Ironische naam voor politieke beslissingen waarmee, tegen beter weten in, nieuwe toenames van stikstofemissies juridisch mogelijk worden gemaakt. Dit gebeurt dan zonder gelijktijdig (voldoende) maatregelen te nemen om de totale emissies ambitieus omlaag te brengen. Bekende voorbeelden zijn het Toetsingskader ammoniak rondom Natura 2000-gebieden (2007), het Programma Aanpak Stikstof (2015), de bouwvrijstelling (2020) en de (niet ingevoerde) rekenkundige ondergrens. Afhankelijk van de uitwerking kan ook doelsturing een nieuw geitenpaadje worden.
– Politieke duiding
De term ‘geitenpaadje’ is van toepassing op politieke initiatieven waarbij de stikstofkwestie gezien wordt als een juridische kwestie, die oplosbaar is door de wet aan te passen. Bijvoorbeeld door bij wet activiteiten waarbij stikstofemissie optreedt vergunningvrij te verklaren, wat onder meer is gedaan met de PAS-melders (2015-2019) en de bouwvrijstelling (2021), en opnieuw is geprobeerd met de rekenkundige ondergrens (2024-2025). Hiermee wordt haaks gehandeld op decennia internationaal ecologisch-wetenschappelijk onderzoek dat aantoont dat natuur onder zware druk staat door veel te hoge stikstofdeposities. Dit betreft politici die het probleem niet erkennen dan wel geen beperkingen accepteren die nodig zijn voor natuurzorg.