Stikstofdepositie; berekenen en meten
Berekenen van de neerslag van individuele en cumulatieve stikstofemissiebronnen op bodem en water. Dit wordt in Nederland gedaan middels het atmosferisch rekenmodel OPS (Operationele Prioritaire Stoffenmodel). OPS is het technisch rekenhart van de rekeninstrumenten AERIUS Calculator en AERIUS Monitor. Echter, uitzondering hierop zijn de emissies van wegverkeer tot op 5 km afstand van de bron, die worden berekend met rekenmodel SRM2.
Van depositie kan alleen de natte component redelijk goed worden gemeten en berekend. Droge depositie is moeilijker meetbaar, wat en bepalen van het aandeel minder betrouwbaar maakt. Momenteel (2026) wordt droge depositie gemeten in vijf Natura 2000-gebieden. Beide vormen van depositie kunnen worden berekend, waarbij de berekening van droge depositie als minder betrouwbaar gelden.
Stikstofconcentratie kan ook in de lucht worden gemeten. Ammoniak wordt landelijk gemeten middels het Meetnet Ammoniak Natuurgebieden (MAN). Individuele bronnen kunnen daarin niet worden onderscheiden. Metingen die niet direct bij de emissiebron worden gedaan zijn gemengd met de achtergrondemissies, en bieden daarom geen betrouwbare informatie over individuele bronnen. Stikstofmetingen met onder meer satelliet TROPOMI leveren sinds enkel jaren meetgegevens waarmee onder meer stikstofconcentraties kunnen worden vastgesteld.
Voor meer lezen, zie
Voor meer lezen over TROPOMI, zie