Kantelpunt
Op basis van het bestaande wetenschappelijk onderzoek wordt aangenomen dat de negatieve effecten van stikstofneerslag hoofdzakelijk geleidelijk / gradueel optreden. En dat daarom niet een kantelpunt in strikte zin kan worden gesproken als ‘point of no return’.
Wel kunnen er situaties ontstaan waarbij de abiotische omstandigheden als gevolg van stikstof zodanig zijn verstoord dat het natuurtype feitelijk niet meer op een natuurlijke manier kan functioneren, en/of op het punt staat te verdwijnen als gevolg van de verstoorde abiotische omstandigheden. Dit is doorgaans een geleidelijk proces.
Wel bestaan vegetatietypen waarbij waarbij versnelde verslechtering kan optreden. Bijvoorbeeld een vrij plotselinge verzuring door het opraken van een zuurbuffer in de bodem, of het binnen enkele jaren omslaan van een heide- in een grasvegetatie. In deze betekenis wordt het vaak ten onrechte aangehaald om – zo lang de versnelde verslechtering nog niet zichtbaar is – aan te nemen dat er geen extra natuurschade optreedt door een stikstofdepositietoename. Die schade treedt immers niet pas op als de versnelde verslechtering zicchtbaar is geworden.