Positieve weigering
Een weigeringsbesluit van het bevoegd gezag om een natuurvergunning te verlenen, niet omdat de activiteit verboden is, maar omdat de aangevraagde activiteit vergunningvrij kan worden gerealiseerd.
Een positieve weigering is de tegenpool van een van een afwijzingsbesluit, waarbij het bevoegd gezag weigert de vergunning te verlenen omdat niet aan de voorwaarden voor vergunningverlening is voldaan. Dan kan de aangevraagde activiteit niet worden gerealiseerd.
Het verschijnsel van de positieve weigering is ontstaan als gevolg van de Spoedwet aanpak stikstof van 1 januari 2020 waarbij de definitie van de vergunningplicht is gewijzigd. Hierop zijn in de periode tussen 1 januari 2020 en 18 december 2024 enkele duizenden positieve weigeringsbesluiten verleend, waarvan lange tijd onduidelijk was geweest welke juridische rechtswerking aan dat besluit moest worden toegekend. Daarom ook wel ironisch spookvergunning genoemd.
Met de Rendac-uitspraak van de Raad van State van 18 december 2024 is aan het verschijnsel van de positieve weigering waarschijnlijk een einde gekomen op grond van een herziene lezing van artikel 6 lid 3 Hrl. Dit zal in de toekomstige rechtspraak duidelijk moeten worden.