Bemesten en beweiden; veldemissies
Het uitrijden van (drijf)mest en het weiden van dieren veroorzaakt samen ca. 16% van de totale binnenlandse stikstofemissies uit landbouwactiviteiten. Veldemissies uit natuurlijke mest zijn de tweede grootste bron na stalemissies (ca. 40%) op een totale binnenlandse bijdrage door de landbouw van 62%.
In 1992 werd via de Meststoffenwet de mestinjectieplicht ingevoerd. Hierdoor zijn de emissies als gevolg van het mest uitrijden fors afgenomen. Drijfmest die niet in de bodem wordt geïnjecteerd maar die over de bodem wordt rond gesproeid, veroorzaakt namelijk grote emissiepieken.
Het arrest van het Europees Hof van Justitie van 7 november 2018 (ECLI:EU:C:2018:882) en de PAS-uitspraak van 29 mei 2019 (ECLI:NL:RVS:2019:1604) waren onder meer baanbrekend omdat met die uitspraak is vastgesteld dat ook emissies als gevolg van bemesten en beweiden vergunningplichten zijn. Dit volgde uit de conclusie dat bemesten en beweiden ook onder het projectbegrip van artikel 6 Hrl vallen, en daarom potentieel vergunningplicht. Tot 2019 bleven alle provinciebesturen vasthouden aan de stelling dat beweiden en bemesten niet vergunningplichtig zijn omdat het geen project zou zijn conform de Habitatrichtlijn.