Emissiebron
Overzicht van alle onnatuurlijke bronnen van stikstof, meestal onderverdeeld in twee categorieën: stikstofoxiden (NOx) en ammoniak (NH3). De belangrijkste binnenlandse bronnen zijn: agrarische bedrijven, wegverkeer, industrie, energiecentrales, lucht- en scheepvaart, bouw en huishoudens.
De emissiebronnen zijn nadrukkelijk te onderscheiden van de deposities. De emissiebronnen zijn oorzaak van de deposities. Het verminderen van de deposities op stikstofgevoelige natuur is het doel.
Uitsluitend de bronnen noemen, zonder ook het aandeel van de bronnen te noemen in de relevante deposities geeft een onvolledig beeld. Hieronder een figuur van de stikstofbronnen en van het aandeel van de Nederlandse bronnen in de optredende deposities op stikstofgevoelige N2000-gebieden. De tweede figuur is bepalend voor de opdracht aan het openbaar bestuur.
Het Nederlandse openbare bestuur heeft uitsluitend zeggenschap over de binnenlandse bronnen. Het vermelden van deposities uit buitenlandse bronnen is voor de taakstelling van het Nederlandse openbaar bestuur van ondergeschikt belang. Bovendien exporteert Nederland het viervoudige van wat het importeert. Het mag niemand verbazen als buitenlandse overheden en natuurbeheerders zich komen beklagen over de Nederlandse stikstofdeposities die buitenlandse stikstofgevoelige natuur beschadigen.
– Politieke duiding
Het RIVM en het PBL zijn de belangrijkste onderzoeksinstanties voor het openbaar bestuur. Zij zijn verantwoordelijk voor een goed beeld van de feiten. Hierbij laten zij steken vallen.
Voor de taakstelling van het Nederlandse openbaar bestuur zijn de deposities uit buitenlandse bronnen van ondergeschikt belang. De Nederlands eregering heeft enkel zeggenschap over de binnenlandse bronnen. Met het prominent benoemen van deposities van buitenlandse bronnen zonder tenminste ook nadrukkelijk te vermelden dat Nederlkand 4 keer meer emissies exporteert dan het importeert, wordt een vertekend beeld gegeven van de taakstelling van het Nederlands openbaar bestuur.
Ook over de bijdrage van de landbouw laat het RIVM en PBL ruimte voor onduidelijkheid. Niet het emissiepercentage is bepalend voor de taakstelling van de overheid maar de depositiebijdrage op stikstofgevoelige natuur in N2000-gebieden. In dat geval bedraagt de bijdrage van de landbouwsector 75%, en niet 46%. Zie de twee bvovenstaande grafieken. De tweede grafiek is bepalend, maar staat onvoldoende centraal in de rapportages van het RIVM en PBL.