Reactief stikstof
Verbinding van verschillende chemische elementen met het stikstofatoom N, die direct en indirect nodig is voor de groei van planten en dieren. Essentieel ingrediënt van eiwitten. Te onderscheiden van zuivere stikstof, die sterk gebonden is, wat betekent dat niet snel een verbinding wordt aangegaan met andere elementen. Na het verbreken van die sterke binding wordt het stikstof reactief, en dan meestal wel snel opgenomen in andere verbindingen, zoals NH3 (ammoniak) en NOx (stikstofoxiden)
Als planten worden blootgesteld aan die verbindingen nemen zij die gemakkelijk op. Dat kan groeibevorderend zijn, maar vele habitattypen gaan achteruit als de blootstelling boven een zekere grens (de KDW) komt.
Dieren en mensen gebruiken de eiwitten uit planten om te groeien en “versleten” eiwitten te vervangen. Die versleten eiwitten worden omgezet in ureum dat wordt uitgeplast. De belangrijkste verbindingen van reactief stikstof zijn stikstofoxides (NOx) (ontstaan bij verbranding), ammoniak (NH3) (ontstaat veelal als restgas van biologische omzetting van de ureum in urine) en nitraat (NO3).
Preciezer gezegd is het stikstofprobleem een reactief-stikstofprobleem.
Voor verder lezen, zie