Latente (emissie)ruimte
Onbenutte vergunde emissieruimte.
Er is vergunning verleend voor een activiteit of project waarbij stikstofemissies kunnen optreden, maar deze uitstoot is feitelijk (nog) niet gerelealiseerd. Bijvoorbeeld omdat de vergunde installatie niet is opgericht of buiten gebruik is gesteld. In juridische zin blijven dit mogelijk optredende emissies zolang de vergunning niet is ingetrokken.
Onderzoek in 2018 van de onder meer de Universiteit Wageningen (Inventarisatie onbenutte emissieruimte in vergunningen van veehouderijen rondom de Peelvenen) noemt een percentage van 25-30% latent vergunde emissieruimte in de Nederlandse veehouderij.
Indien de latente emissieruimte worden opgevuld door het houden van meer dieren dan zouden de stikstofemissies nog verder toenemen. Het bevoegde gezag (in de meeste gevallen het provinciebestuur) voert nog geen actief intrekkingsbeleid om de latent vergunde emissieruimte in te perken. Hiermee blijft een groot reservoir aan potentiële emissieruimte in stand, wat als een zwaard van Damocles boven het stikstofverhaal blijftt hangen. De emissies moeten immers sterk omlaag in plaats van weer toe te nemen.
Mogelijk is die dreiging weggenomen met de additionaliteitstoets, een onderdeel van een vergunningprocedure. De noodzaak moet onderzocht worden of eerder vergunde emissiereductie gereduceerd moet worden ten bate van natuurbelangen.