Natuurvergunning
Een vergunningstelsel is een belangrijk reguleringsinstrument van het openbaar bestuur om activiteiten onder voorwaarden toe te laten. Waaronder activiteiten die potentieel schadelijk zijn voor de natuur, zoals stikstofemissies uit verkeer, industrie en landbouw.
De Nederlandse natuurvergunningplicht was lange tijd geregeld in de Wet Natuurbescherming. Sinds 1 januari 2024 is het natuurbeschermingsrecht verhuisd naar de Omgevingswetl, en de Wet natuurbescherming opgeheven. De natuurvergunningsplicht is nu geregeld in artikel 5.1, lid 1 onder e van die wet.
Er bestaan twee typen natuurvergunning. De natuurvergunning gebiedsbescherming (in geval van activiteiten met mogelijk schadelijke effecten voor N2000-gebieden, waaronder stikstofemissies). Dit type vergunning is een uitwerking van artikel 6 Habitatrichtlijn.
De tweede type is de natuurvergunningplicht voor soortenbescherming (formele naam: ontheffing), wanneer schade wordt toegebracht aan beschermde soorten buiten N2000-gebieden. Dit is een uitwerking van artikel 12 Habitatrichtlijn. Een bekend voorbeeld hiervan is de vereiste ontheffing voor het vullen van spouwmuren vanwege de mogelijke aanwezigheid van vleermuizen.